Oranje volgen op de camping

Oranje volgen op de camping

Oranje volgen op de camping, uitgedost in oranje

“Zou Huntelaar in de basis staan? Ik vind Van Basten wel erg defensief. I love Giovanni van Bronckhorst.” Gearmd tussen mijn campingbuurmannen Jan en Piet (echt waar!) en uitgedost in oranje loop ik richting groot scherm waarop het EK wordt uitgezonden. Plaats delict: Camping Italgest aan het Lago di Trasimeno in Umbrië.

We schrijven juni 2008. We vieren vakantie in het voorseizoen en dat valt samen met het Europese Kampioenschap Voetbal. De eerste keer dat ik niet in mijn vertrouwde kroeg in Nederland kijk. De eerste keer dat ik niet met mijn vrienden over de opstelling kan filosoferen. En – nog een extra handicap – mijn man háááát voetbal (“22 sukkels die tegen een bal aantrappen”). Zó erg dat hij liever de was opvouwt – en strijkt! – dan dat hij voetbal kijkt (duh!). De eerste wedstrijd zie ik dus in mijn eenzame uppie op het terras van ons riante vakantiehuis aan het Comomeer. Op een piepklein schermpje maak ik mee dat we winnen van Italië. Steeds als ik juich (drie keer) komt manlief naar buiten gerend: “Sssst, doe eens wat zachter, straks wordt Julia (onze dochter, van bijna 2 jaar) wakker”. Treurig denk ik aan mijn voetbalkroeg in Nederland, maar het blije gevoel overheerst, want ‘we’ hebben de eerste wedstrijd toch maar mooi in de pocket. En dat tegen Italië!

Gezelligheid op de camping

Als we ons een paar dagen later installeren op camping Italgest, maakt mijn hart een sprongetje. Aan de waslijn van de stacaravan naast ons hangt namelijk een oranje voetbalshirt. Als ík een praatje met de eigenaar van het shirt (Piet) aanknoop, richt hij zich voornamelijk tot mijn man. Ik ben diep beledigd, maar zet me erover heen, vanwege mijn dringende behoefte aan voetbalvrienden. Dezelfde avond wandelen we richting groot scherm: Piet en ik, en Jan: de buurman van twee stacaravans verderop. Als we Frankrijk met 4-1 verslaan, dans ik de polonaise met mijn twee campingbuurmannen. Ook de wedstrijd tegen Roemenië is één groot feest. Als we in de verlenging verliezen tegen de Russen drinken we gedrieën sip een biertje aan de bar, terwijl de Polen (!) feestend om ons heen hossen. We liggen eruit. Jan en Piet: als jullie dit lezen (we hebben namelijk geen adressen uitgewisseld): dit was mijn allergaafste EK ever! (nou ja, op die van ’88 na natuurlijk).

Hulp nodig?

Kan ik je helpen?
Bel ons 072-5183183 ma. t/m zo. 9.00-22.00 uur Bekijk de veelgestelde vragen Bel mij terug
Bel mij terug
Vul je gegevens in

Dank voor je bericht. Wij nemen, binnen openingstijden, zo spoedig mogelijk contact met je op.